Dat geloof ik werkelijk. Niet omdat het leven altijd makkelijk is of omdat overal iets positiefs van gemaakt moet worden. Het leven kent verlies, verdriet, onzekerheid en periodes waarin je mogelijkheden kleiner zijn dan je zou willen. Ik ken die kanten van het leven, persoonlijk en professioneel. En tegelijkertijd weet ik hoeveel er juist midden in dat gewone, soms ingewikkelde leven te vinden is.
Ik houd van het leven. Van buiten zijn en de natuur, van wandelen met mijn hond, samen eten, muziek, een goed gesprek, lachen met de mensen van wie ik houd en van kleine momenten waarop je ineens beseft: dit is fijn. Ik geloof in liefde en verbinding, in voeding en beweging en in goed voor jezelf zorgen met de mogelijkheden die er op dat moment zijn. Ik geloof ook dat verdriet en levenslust naast elkaar kunnen bestaan. Net als onzekerheid en vertrouwen, verlies en liefde, onrust en een moment waarop je ineens weer ruimte voelt.
Misschien is dat wel wat ik bedoel met de waarde die van binnen aanwezig blijft. Je omstandigheden doen ertoe. Ze kunnen je raken, veranderen en je mogelijkheden behoorlijk beïnvloeden. Maar ze vertellen nooit het hele verhaal over wie jij bent, wat voor jou belangrijk is en wat er in jouw leven van waarde is.
